توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٨٩ - فصل چهارم احكام عدّه
ندارد، ولى تا بچه بعدى به دنيا نيايد، حق ازدواج با شوهر ديگر ندارد.
(مسأله ٣٣٠٥) زنى كه ازدواج موقّت كرده و حامله است، پس از سپرى شدن مدّت آن، بنابر احتياط واجب بايد بيشترين مدّت را، از زمان عدّه و وقت زايمان، عدّه نگه دارد.
(مسأله ٣٣٠٦) اگر زنى در ازدواج دائم بدون طلاق از شوهرش جدا شود، مثلًا به وسيله فسخ در عيوب، يا بطلان نكاح به سبب پديدار شدن يكى از عوامل تحريم، عدّه او عدّه طلاق است، يعنى: سه بار پاك شدن، يا سه ماه، و يا زايمان.
(مسأله ٣٣٠٧) اگر موجبات فسخ و يا بطلان نكاح در ازدواج موقّت پديد آيد، عدّه او همان عدّه عقد موقّت (دو بار پاك شدن، يا يك ماه و نيم) ميباشد.
(مسأله ٣٣٠٨) زنى كه همسرش بميرد، عدّه او در هر حال چهار ماه و ده روز است، مگر زن حامله، اگر عدّه او بيشترين مدّت، از زايمان و چهار ماه و ده روز ميباشد. يعنى اگر در كمتر از مدّت ياد شده زايمان كند بايد تا پايان مدّت ياد شده عدّه نگهدارد، و اگر پس از آن مدّت زايمان كند، عدّهاش تا هنگام زايمان امتداد مييابد.
(مسأله ٣٣٠٩) زنى كه در حال عدّه باين است، اگر شوهرش بميرد همان عدّه خودش را به پايان ميرساند و عدّه وفات نگه نميدارد. ولى اگر در عدّه رجعى باشد، بايد عدّه وفات نگه دارد.
(مسأله ٣٣١٠) زنى كه در عدّه رجعى شوهرش بميرد و چهار ماه و ده روز عدّه نگهدارد ولى عدّه طلاقش تمام نشده باشد، مانند زنى كه در چند ماه يكبار رِگل ميشود، بنابر احتياط واجب بايد تا آن وقت عدّه را