توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٧٥ - فصل دوّم شرايط طلاق

٣) زن حامله باشد، اگرچه آثار حاملگى ظاهر نباشد.

(مسأله ٣٢٣٣) اگر كسى زنش را در حال حيض طلاق دهد، يا در حال پاكى كه رابطه زناشوئى حاصل شده باشد طلاق دهد، بعداً معلوم شود كه حامله بوده است، كشف ميشود كه طلاق صحيح بوده است.

(مسأله ٣٢٣٤) اگر شك كنيم زنى بالغ شده يا نه؟ يائسه شده يا نه؟ حامله است يا نه؟ زناشوئى حاصل شده است يا نه؟ در هر چهار مورد بنا بر عدم گذاشته ميشود، مگر اينكه بعد خلاف آن كشف شود، كه حكم تابع واقع خواهد بود.

٩) دو شاهد عادل، يعنى دو مرد عادل صيغه طلاق را بشنوند و در مورد گنگ و امثال آن نوشتن و يا اشاره كردنش را ببينند.

(مسأله ٣٢٣٥) در احكام نماز جماعت معناى عدالت و راه به دست آوردن آن بيان گرديد.

(مسأله ٣٢٣٦) عدالت گواهان هنگام استماع صيغه طلاق شرط است، پس اگر بعد عدالت آنها از بين برود طلاق باطل نمى شود. چنانكه اگر هنگام اجراى طلاق عادل نباشند و بعدها عدالت پيدا كنند، كفايت نمى كند.

(مسأله ٣٢٣٧) لازم نيست شاهدان طلاق، مرد طلاق دهنده و يا زن طلاق داده شده را بشناسند، بلكه مشخّص بودن آنها در واقع كفايت ميكند.

(مسأله ٣٢٣٨) در شهود شرط نيست كه آنها را براى استماع صيغه طلاق فرا خوانده باشند، پس اگر به صورت تصادفى هم در مجلس اجراى صيغه طلاق حضور پيدا كنند و آن را استماع كنند، كفايت ميكند.