توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٤٨ - فصل هشتم احكام اولاد

فصل هشتم: احكام اولاد

(مسأله ٣١١٠) فرزند به صاحب نطفهاى كه نطفهاش از او منعقد شده ملحق ميشود. خواه اين انقعاد نطفه به وسيله آميزش جنسى صورت بگيرد، يا مثلًا منى مرد سرازير شود و به سوى رحم همسرش جذب شود، يا به وسيله دستگاهى به رحم همسرش هدايت شود، و يا اسپرم مرد در بيرون با تخمك زن تلقيح شود، آنگاه در رحم او قرار داده شود.

(مسأله ٣١١١) در تمام فرضهاى ياد شده همه آثار فرزندى و پدر مادرى بار ميشود، از قبيل حرمت ازدواج، جواز نگاه، لزوم نفقه و ثبوت ارث و امثال آنها.

(مسأله ٣١١٢) اگر اين رابطه و آميزش به صورت نامشروع رخ دهد، از يكديگر ارث نمى برند، ولى سقوط نفقه محلّ اشكال است.

(مسأله ٣١١٣) اگر يكى از طرفين قصد زنا كرده، ولى امر بر ديگرى مشتبه شده، در ميان كودك و فردى كه به اشتباه افتاده ارث برقرار ميشود، ولى بين كودك و فرد زناكار ارثى صورت نمى پذيرد.

(مسأله ٣١١٤) اگر پس از انقعاد نطفه كودك از راه نامشروع، آن زن و مرد با يكديگر ازدواج كنند، حكم زنا از بين نميرود و بين كودك و آنها حكم ارث جارى نمى شود.

(مسأله ٣١١٥) اگر زن شوهردار حامله شود و معلوم باشد كه بچه از اسپرم شوهرش پديد آمده مشكلى پيش نميآيد، ولى اگر معلوم نباشد،