توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦١٢ - فصل اوّل آداب و سنن ازدواج

رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) چنين زنى را به گياه روييده در مزبله تشبيه فرموده است.

(مسأله ٢٩٠١) ازدواج با زن احمق كراهت دارد، و در حديث آمده است كه ممكن است از مرد ابله فرزند شايستهاى به دنيا بيايد، ولى از زن ابله هرگز فرزند شايسته پديدار نمى شود.

(مسأله ٢٩٠٢) اسلام بر كنار گذاشتن امتيازات نژادى تأكيد كرده، و زن مؤمن را همسنگ مرد مؤمن شمرده است.

(مسأله ٢٩٠٣) شايسته است هنگام ازدواج به دين، اخلاق، عفّت و امانت دقّت شود، چنانكه در روايات فراوان از پيشوايان معصوم (عليهم السلام) آمده است «اگر خواستگارى كه دين و اخلاقش را ميپسنديد به سراغ شما بيايد، به او تزويج كنيد، وگرنه فتنه و فساد بزرگى در زمين پديدار ميشود».

(مسأله ٢٩٠٤) رد كردن خواستگار متدين و خوش اخلاق، شايسته نيست، به ويژه اگر امكاناتى هم داشته باشد كه بتواند زندگى خود و همسرش را تأمين كند.

(مسأله ٢٩٠٥) آنچه در برخى از قبايل مرسوم شده كه دخترشان را به ديگر قبيله ها تزويج نمى كنند و نژاد خود را برتر و بزرگتر از هر نژاد ديگر ميپندارند، و يا دخترانشان را در شأن طبقه خاصّى ميدانند، در خدمت شيطان و پيرو افكار جاهلى ميباشند.

(مسأله ٢٩٠٦) انحصارى كردن حق ازدواج، ظلم به زنان و محروم كردن آنان از مهم ترين حقشان ميباشد، كه اگر شكيبايى پيشه كنند مورد ستم قرار ميگيرند و كسى به دادخواهى آنها گوش نميدهد و اگر از سنّت قبيلگى خارج شوند، مورد تهاجم، سرزنش، ننگ و عار اعضاى قبيله واقع ميشوند و عكسالعملهاى حادّى را به دنبال خواهد داشت. خداوند منّان‌