توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٥٧٠ - مبحث دوّم احكام صدقات

ميكند، خود و خانوادهاش تهيدست ميمانند، مكروه است و در روايت آمده كه اگر از خداوند طلب روزى كند، دعايش مستجاب نمى شود.

(مسأله ٢٧٣٥) صدقه دادن بر خويشاوندان، از تصدق بر ديگران افضل است و در روايات آمده است كه اگر ارحام انسان نيازمند باشند و انسان به ديگران صدقه بدهد، خداوند آن را نمى پذيرد.

(مسأله ٢٧٣٦) بهترين مورد صدقه خويشاوندى است كه از انسان كينه به دل دارد و يا به جهت مخالفت از او رو گردان ميباشد.

(مسأله ٢٧٣٧) مستحب است كه انسان تلاش كند كه براى مستمندان اعانه جمع كند، كه در روايت آمده است: اگر هشتاد نفر واسطه خير يك خير بشوند و يك خير ٨٠ دست بگردد تا به دست مستحق برسد، همه آنها مأجور ميشوند، بدون اينكه از پاداش بقيه چيزى كاسته شود.

(مسأله ٢٧٣٨) بر شخص نيازمند سؤال كردن مكروه است، و از برخى روايات استفاده ميشود، كه سؤال كردن به غير نيازمند حرام است.

(مسأله ٢٧٣٩) منظور از نيازمند فقير شرعى نيست، بلكه نيازمند عرفى است، چنانكه در حديث آمده: «اگر كسى خوراك سه روزش موجود باشد و از مردم سؤال كند، روز قيامت در حالى خداوند را ملاقات ميكند كه گوشت صورتش ريخته باشد».