توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٥٢ - فصل پنجم احكام حيض
يك روز بر آنها بيفزايد.
(مسأله ٢٦٣) در فرض بالا، اگر عادت بستگانش را نميداند و يا مختلف ميباشند، از سه روز تا ده روز، عددى را به دلخواه انتخاب كند و آن را ايّام عادت خود قرار دهد، و احتياط استحبابى آن است كه عدد هفت را انتخاب كند.
(مسأله ٢٦٤) منظور از بستگان: مادر، مادر بزرگها، خواهران، عمّه ها و خاله هاى نزديك و دختران آنها ميباشند، اگر چه از دنيا رفته باشند.
(مسأله ٢٦٥) اگر زنى خونش قبل از ده روز قطع شود و پيش از آنكه از آغاز خون ديدنش ده روز بگذرد، بار ديگر خون ببيند، هر دو خون او حيض است و روزهاى عادت او به شمار ميآيد، اگر چه صاحب عادت عدديّه باشد، بنابر احتياط واجب.
(مسأله ٢٦٦) در فرض مزبور اگر پيش از پايان ده روز خون قطع شود، همهاش حيض است، و اگر قطع نشود، پس از ده روز به احكام استحاضه عمل كند.
(مسأله ٢٦٧) كمترين فاصله ميان دو حيض، ده روز است. اگر زنى در اين فاصله خون ببيند، حكم استحاضه بر او جارى ميشود.
(مسأله ٢٦٨) زنى كه داراى عادت وقتيّه و عدديّه است، اگر مدت طولانى خون استحاضه ببيند، ايّام عادت خود را حيض، بقيّه را استحاضه قرار ميدهد.
(مسأله ٢٦٩) زنى كه عادت وقتيّه و عدديّه ندارد، اگر مدت طولانى مستحاضه باشد، بر اساس ويژگيهاى خون حيض، ايّام عادت خود را تعيين ميكند، اگر تشخيص آن ممكن نباشد، پس از گذشت يكماه به عادت بستگان خود مراجعه ميكند. اگر مختلف باشند، سه تا ده روز، به دلخواه عددى را برمى گزيند و ايّام حيض خود قرار ميدهد.
(مسأله ٢٧٠) بيشتر، بلكه همه احكام جنب بر زن حائض جارى