توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٦ - احكام جبيره

(مسأله ١٥٨) اگر در اعضاى مسح، زخم رو باز باشد و مسح كردن آن ممكن باشد، بايد آن را مسح كند، و اگر ممكن نباشد، بايد چيزى روى آن بگذارد و از روى آن مسح كند- بنابر احتياط واجب-.

(مسأله ١٥٩) اگر جبيره بيش از حدّ متعارف، روى عضو سالم را پوشانيده باشد، بايد براى وضو گرفتن اين قسمت اضافى برداشته شود. و حكم زخم رو باز در اينجا ميآيد.

(مسأله ١٦٠) اگر موقعيت زخم طورى باشد كه الزاماً جبيره قسمتى از عضو سالم را بپوشاند و اين مقدار متعارف باشد، باز كردن جبيره لازم نيست و كشيدن دست از روى آن كافى است.

(مسأله ١٦١) اگر براى درمان عضو آسيب ديده ناگزير باشد كه بيش از حدّ متعارف روى عضو سالم را بپوشاند و برداشتن آن ممكن نباشد، مثل موارد گچ گرفتگى ها، كشيدن دست تَر روى آن كافى است.

(مسأله ١٦٢) اگر به جبيره بزرگ نيازى نباشد، صرفاً براى پيدا نشدن جبيره كوچك از جبيره بزرگ استفاده شود و برداشتن آن ممكن نباشد، بنابر احتياط واجب هم روى جبيره را مسح كند، و هم تيمّم به جا آورد.

(مسأله ١٦٣) اگر جبيره نجس باشد، در صورت امكان بايد آن را آب بكشد، يا عوض كند و يا آن را بردارد و حكم زخم رو باز را انجام دهد. اگر هيچكدام ممكن نشود، وضوى ناقص بگيرد، يعنى روى جبيره نجس دست بكشد و بنابر احتياط واجب تيمّم نيز بكند.

(مسأله ١٦٤) در فرض بالا اگر بتواند چيز پاكى روى جبيره نجس بگذارد و از اجزاى جبيره به شمار آيد، آن را انجام ميدهد و دست روى آن ميكشد، ولى اگر از نظر عرف، زائد به نظر برسد، بين وضوى ناقص و