توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٨٣ - فصل سوم زكات غلّات

سالها اين اجناس در نزد مالك بماند، ديگر زكات مجدّد بر آنها تعلّق نمى گيرد، اگر چه همه شرايط وجوب زكات باقى باشد.

(مسأله ١٤٥٤) طلا، نقره، شتر، گاو و گوسفند، اگر سالها در نزد مالك بماند، همه ساله زكات بر آنها تعلّق ميگيرد، تا هنگامى كه از حدّ نصاب بيفتد و يا يكى از شرايط وجوب زكات از بين برود.

(مسأله ١٤٥٥) ظاهر اين است كه هزينه هاى مربوط به كاشت و برداشت، چون اجرت كارگر، آبيارى، سمپاشى و غيره را نمى توان از محصول كسر نمود، چه هزينه هاى مربوط به پيش از زمان تعلّق زكات باشد، يا بعد از آن.

(مسأله ١٤٥٦) مالياتهائى كه دولت به شكلهاى مختلف از كشاورزان ميگيرد، از محصول كسر نمى شود، ولى اگر قسمتى از خود غلّات به زور غصب شود، زكات آن مقدار ساقط ميشود.

(مسأله ١٤٥٧) در مورد «مزارعه» يعنى در موردى كه صاحب زمين با كشاورز قرارداد بسته كه زمين را در اختيار او بگذارد، او نيز زراعت كند، مقدارى از محصول از آنِ مالك و قسمتى هم از آنِ كشاورز باشد، هر كدام از مالك و زارع كه سهمش به مقدار نصاب باشد، زكات سهم خودش را ميپردازد.

(مسأله ١٤٥٨) اگر انواع يك غلّه از نظر مرغوبيّت مختلف باشد، مالك از هر كدام بخواهد زكات را بپردازد حق دارد، اگر چه بهتر است زكات غلّه مرغوب را از غير مرغوب نپردازد.

(مسأله ١٤٥٩) اگر زراعتى با آب باران، رودخانه و چشمه، بدون استفاده از وسايل آبيارى، سيراب و ياريشه هاى آن از آبهاى زيرزمينى استفاده ميكند، زكات آن يك دهم ميباشد.