توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٨٣ - فصل پانزدهم مبطلات نماز

(مسأله ٩٦٧) اگر كسى به عنوان شوخى، مسخره، يا به زحمت انداختن سلام بدهد، پاسخ سلامش واجب نيست.

(مسأله ٩٦٨) سلام كردن براى هر كسى مستحب است، ولى بهتر است كه كوچكتر به بزرگتر، جماعت كمتر به جماعت بيشتر، ايستاده بر نشسته، سواره بر پياده و پياده بر نشسته سلام كند.

(مسأله ٩٦٩) بنابر احتياط واجب نبايد مسلمان در سلام كردن بر كافر پيشى بگيرد، مگر اين كه به دلايل شرايط خاص زندگى سلام نكردن جفا به شمار آيد. و اگر كافر سلام كند. نبايد به او جواب كامل داده شود، بلكه در پاسخ به جمله «سلام» يا «عليكم» بسنده ميكند.

ششم: خنده كردن عمدى كه صدادار باشد، اگر چه به صورت بياختيار و بدون قهقهه باشد بنابر احتياط واجب.

(مسأله ٩٧٠) اگر نمازگزار لبخند بزند و لبخندش بى صدا باشد، نمازش باطل نمى شود، همچنين خندهاى كه از روى سهو يا جهل به مسأله باشد به نمازش ضررى نميرساند.

هفتم: گريه عمدى با صدا براى امور دنيوى، مانند ياد مرده، از دست دادن مال و ترس از ستمگر، بنابر احتياط واجب اگر چه بياختيار باشد.

(مسأله ٩٧١) اگر نمازگزار در اثناى نماز براى ترس از خدا، در مقام مناجات با خدا و يا براى تقاضاى حاجت دينى، يا دنيوى گريه كند، مانعى ندارد.

(مسأله ٩٧٢) گريه براى اهل بيت (عليهم السلام) و گريه براى مصائبى كه به اهل بيت و شيعيان آنها وارد شده، اگر به شئون اخروى برگردد مانعى ندارد.