توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٢٦ - فصل سوًم لباس نمازگزار

فصل سوًم: لباس نمازگزار

بر مرد واجب است در حال نماز عورتين خود را بپوشاند و بر زن واجب است به جز صورت، دستها و پاها، همه بدنش را بپوشاند.

(مسأله ٦٨٨) دخترى كه هنوز عادت ماهانه نشده، اگر در نماز سر و گردنش باز باشد مانعى ندارد، اگر چه به سنّ تكليف رسيده باشد و هم چنين است كنيزى كه آزاد نباشد.

(مسأله ٦٨٩) بنابر احتياط واجب، بايد ساتر بدن نمازگزار از نوع لباس باشد، مانند لنگ، پيراهن و شلوار، و در مورد زنان چون چادر و مقنعه، نه از اقسام برگ درختان، دستها، گل و لجن، از چيزهايى كه پوست بدن را ميپوشاند و جلو ديد را ميگيرد.

(مسأله ٦٩٠) كسى كه از روى نادانى و يا فراموشى در پوشش بدن كوتاهى كند و در اثناى نماز متوجّه شود، پس اگر در آن لحظه خود را پوشيده بيابد، نمازش صحيح است. ولى اگر در لحظه توجّه پوشيده نباشد، بنابر احتياط واجب بايد نمازش را از سر بگيرد.

(مسأله ٦٩١) اگر كسى بعد از فراغت از نماز متوجّه شود در پوشش بدن كوتاهى شده، نمازش صحيح است و اعاده ندارد.

(مسأله ٦٩٢) لباس نمازگزار شش شرط دارد:

اوّل: پاك باشد، به شرحى كه در مبحث نجاسات بيان شد.