يعنى شما هم در همان ماهها قصاص و دفاع كنيد . آنها ماه ذيحجه حمله كردند شما نگوييد در اين ماه جنگ حرام است , حمله كنيد , دفاع كنيد . آنها ماه ذيقعده يا محرم يا رجب حمله كردند شما دفاع كنيد , زير بار ستم رفتن ذلت است و خداوند سبحان ذليل را دوست ندارد : لا يحتمل الضيم الا الضعيف [٢٧] . اين حرفها چقدر بلند است , اين از سخنان بلند على بن ابى طالب سلام الله عليهم است , فرمود : جز افراد فرومايه و خوار كسى زير بار ستم نمى رود . امت اگر عزيز و شريف است ستم را به جايش برمى گرداند , فرمود : ردوا الحجر حيث جاء فان الشر لا يدفعه الا الشر , [٢٨] سنگ ستم از هر جا كه آمد برگردانيد , ستم پذير نباشيد , زيرا شر را با شر بايد پاسخ داد .

جنگ كردن قبل از ظهر مكروه است اما از ظهر به بعد مستحب است . چرا ؟ راز اين نكته در كتب فقهى ما كه از اين روايات استفاده كرده اند اين چنين بيان مى كنند كه : درهاى رحمت هنگام ظهر باز است , بلكه خداى سبحان قلب كفار و منافقين را هدايت كند كه به اسلام گرايش پيدا كنند و خونى ريخته نشود . اين راز جهاد در ميدان جنگ است كه آن هم حكمى خاص دارد . بعد از اين نكته مرحوم صاحب جواهر رضوان الله عليه مى گويد : سيد الشهدا حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام شخصا از ظهر به بعد روز عاشورا وارد ميدان شده است , اصحابش قبل از ظهر دفاع كرده اند , اما آنچه مربوط به خود حضرت است از ظهر به بعد است , لذا نماز ظهر را در آن حالت خواندند , سپس وارد ميدان شدند . ظهر كه مى شود درهاى رحمت باز است , وقتى كه درهاى رحمت باز شد انسان از خداى سبحان رحمت كامله مسئلت مى كند .

از رسول خدا عليه آلاف التحية و الثناء نقل شده است : اذا زالت الشمس فتحت ابواب السماء و ابواب الجنان و استجيب الدعاء فطوبى لمن رفع له عنه ذلك عمل صالح [٢٩] . درهاى رحمت باز است , درهاى بهشت باز است و دعاها هم مستجاب است ,

[٢٧]قال على عليه السلام : لا يمنع الضيم الذليل و لا يدرك الحق الا بالجد . نهج البلاغه , خطبه ٢٩ .

[٢٨]نهج البلاغه , حكمت ٣١٤ .

[٢٩]من لا يحضره الفقيه , ج ١ , باب ٣٠ , حديث ١٢ .