اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٧٦ - سخن امام مجتبى در مورد امامت با محمد بن حنفيه

كان اعلمنا و احلمنا و اقربنا الى رسول الله ( ص ) رحما و كان فقيها قبل ان يخلق و قرا الوحى قبل ان ينطق . او در عالم غيب به كرسى فقاهت رسيده و قبل از اين كه به عالم ناسوت بيايد , عالم بود . او علمش را از مكتب و مدرسه نياموخت و چيزى از اين راه نيندوخت . او قبل از آن كه به اين عالم بيايد در عالم ديگر فقيه بود .

على بن ابيطالب سلام الله عليه فرمود : اول كسى كه پيامبر را تصديق كرد , من بودم و من وقتى پيامبر را تصديق كردم كه هنوز آدم ابوالبشر بين ملكوت و ناسوت يا بين جبروت و ملكوت و بين عالم عقل و مثال بود . هنوز آدم ابوالبشر به مقام كمال وجودى اش نرسيده بود و در آن عالم همه اهل بيت حضور داشتند كه من پيامبر را تصديق كردم [١٠] , لذا ابن حنفيه مى گويد : حسين بن على( كان فقيها قبل ان يخلق) . قبل از اين كه به حرف بيايد , قارى وحى بود , وحى را مى دانست و وحى مى خواند . يا قبل از آن كه وحى به عالم نطق و لفظ تنزل كند و به كسوت عبارت در بيايد , حسين بن على عالم به وحى بود . اين ها همه نگارانى بودند كه به مكتب بشرى نرفتند و به تعليم الهى با يك غمزه مسئله آموز صد مدرس شدند . اين ها در كنار مكاتب بشرى درس نخواندند , علوم شان مستقيما از راه رسالت خاتم الانبياء عليه آلاف التحيه و الثناء به خداى سبحان مى رسد . وقتى ابن حنفيه گزارش اعتقاد خود را در محضر امام مجتبى سلام الله عليه داد , روشن شد كه ديگر او درباره امامت ادعائى ندارد .

در يكى از مسافرتها حسن بن على سلام الله عليهما به پاى درخت خشكيده اى تكيه داد كه ديگرى هم در جوار حضرت ( ع ) قرار داشت . آن شخص به حضرت عرض كرد : اگر اين درخت سبز بود و ميوه و خرما مى داد در اين هواى گرم ما از خرماى اين درخت استفاده مى كرديم . حسن بن على عليهما السلام بر اساس اين پيشنهاد دعائى فرمودند و آن درخت پژمرده و خشكيده سرسبز و شاداب شد و ميوه اى داد . ساربانى كه آنجا بود گفت حسن بن على سحر و جادو كرد . امام مجتبى ( ع )