اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤٢ - قيامت ٥٠ ايستگاه كنترل دارد

چيزى از خدا نمى خواهد مگر آنكه خداى سبحان به او مى دهد , اين مى شود سر دعاء و سر عبادت . قبل از آن كه شما را محاسبه كنند خود را به حساب بياوريد . ببينيد دار و ندار شما چيست . اولا ما وقتى خواستيم حسابرس خود باشيم , بايد خود را بشناسيم , بايد خودمان را پيدا كنيم , ببينيم كجا هستيم . اگر خودمان را پيدا كرديم و ديديم سر جاى خود بود , آنگاه به حساب او مى رسيم , اما اگر اين درب و آن درب را گشتيم و خودمان را پيدا نكرديم , چگونه مى توانيم به حساب خودمان برسيم ؟ چرا يك عده وقتى به مقام مى رسند همه چيز فراموششان مى شود و يك عده اى هم وقتى به مقام مى رسند هيچ تغييرى پيدا نمى كنند ؟ مال و علم و مقام در آنها تاثير نمى گذارد ؟ انسان براى اين كه ببيند خودش را گم كرد يا نه ببيند سواره است يا پياده , اگر ديد پياده است خوشا بحالش و اگر ديد سواره مى رود بداند كه خودش را گم كرده است . فرمود قيامت پنجاه ايستگاه كنترل دارد كه هر كدام هزار سال طول مى كشد [٢٧] .

ذيل اين آيه كريمه از سوره معارج در يك جلسه خصوصى درس رسول خدا ( ص ) معاذ بن جبل در منزل زيد بن ارقم از حضرت سؤال كرد : ما اطول هذا اليوم , يا رسول الله [٢٨] . چه روز طولانى ! يك روز معادل با پنجاه هزار سال . حضرت فرمود : قسم به ذات كسى كه جانم در دست او است , اين قيامت پنجاه هزار سال براى مؤمن به مقدار صلوة مكتوبه و وقت نماز واجب خواهد بود , يك نماز ظهر حداكثر ده دقيقه طول مى كشد . مؤمن همه اين راهها را رفته است و به سر اين عبادت رسيده است و معطلى ندارد .

معلوم مى شود نماز يك سرى و يك ظاهرى دارد . عبادت هم يك سرى و يك ظاهرى دارد . اگر كسى توانست مسافت پنجاه هزار ساله قيامت را با نمازش بپيمايد او به باطن عبادت رسيده است و هم اكنون خود را بيازمايد ببيند اگر سبك و متواضع است , بداند كه به مقصد مى رسد وگرنه نمى رسد .