نمازگزار در اين وقتهاى پنجگانه در آن شستشو مى كند . نماز كوثرى است كه انسان را تطهير مى كند . قهرا اگر ما از نماز اين طهارت را در خود احساس نكرديم بايد بپذيريم كه آن نماز واقعى را نخوانده ايم . ممكن است نمازمان صحيح باشد , لكن مقبول نيست , زيرا آن نمازى مقبول است كه روح انسان را تطهير كند و با انسان سخن گويد و او را مژده دهد .

از امام صادق سلام الله عليه نقل شده است : لا تجتمع الرهبة و الرغبة فى قلب الا وجبت له الجنة [١٦] اگر انسان از خدا ترسيد و به خدا علاقه مند بود , بهشت براى او لازم است . يك وقت انسان خدا را وسيله قرار مى دهد كه به بهشت برسد , اين ناشى از همتهاى پست است كه خدا از آن كراهت دارد . يك وقت از خدا چيزى نمى طلبد , فقط خدا مى طلبد , حب و لقاء او را مسئلت مى كند , در اينجا خداوند سبحان او را به اين نعمت عظيم متنعم مى كند . فرمود هيچ عبدى نيست كه در قلب او رغبت به خدا و ترس از خدا قرار بگيرد , مگر آنكه بهشت براى او واجب شود . وقتى كه نماز مى خوانيد با قلب متوجه خداوند سبحان باشيد . قلب را انسان وقتى در نماز مى تواند مهار كند كه چشم و گوش را بيرون نماز مهار كرده باشد . اگر در بيرون نماز و در حالت عادى چشم انسان و گوش وى يله و رها بود , آن خاطرات ذخيره شده در هنگام نماز مزاحم انسان مى شود . ولى اگر در بيرون نماز چشم و گوشش را حفظ كرد , در نماز دشمن درونى هجوم نمى آورد . مهم آن است كه انسان در بيرون نماز خود را حفظ كند .

به ما فرمودند : طهروا افواهكم فانها طرق القرآن [١٧] . اين در جوامع روايى ماست . دهان را پاك كنيد زيرا دهان انسان , راه قرآن است , نه فقط دندان را با مسواك پاك كنيد , هم دندان را هم زبان را هم فضاى دهان را , هم از خوردن غذاى شبهه ناك بپرهيزيد كه غذاى شبهه ناكى در دهان وارد نشود , و هم از گفتن حرف مشكوك بپرهيزيد كه از دهان حرف مشكوكى صادر نشود . اين دهان را پاك كنيد براى اينكه قرآن بايد از اين دهان عبور كند . اگر قرآن كه كوثر چشمه زلال است , از يك دهان

[١٦]همان ماخذ , ج ١ , باب ٣٠ , حديث ١١ .

[١٧]بحار الانوار , ج ٩٢ , ص ٢١٣ , كنز العمال , جزء ٢ , ص ٢٧٥١ .