اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤٩ - هر شهيدى بمقدار معرفتش مى ارزد

هميشه زنده است . در بهشت نامه اى از خدا براى مؤمن مى آيد كه در متن و عنوان آن نامه نوشته است : من الحى الذى لايموت الى الحى الذى لايموت . اين نامه اى است از خدائى كه ذاتا نمى ميرد , به مؤمنى كه در پرتو احياء حق از مرگ مصون است . اين مى شود آب زندگانى وگرنه ديگران قبل از آنكه بميرند , مرده اند و از خاطرها هم محو مى شوند . انسان يك راه دارد كه به حيات ابد برسد و آن عبادت براى وجه الله است , چون كل شى ء هالك الا وجهه , و اگر كسى لوجه الله عبادت كرد براى ابد زنده است .

اينطور نيست هر كسى كه شهيد شد با شهداى ديگر يكسان باشد . هر شهيدى به مقدار معرفتش مى ارزد . هر شهيدى به مقدار سر عبادتش مى ارزد و هر خونى به مقدار سرش دين خود را حفظ مى كند . مثلا وقتى سيل آمد بايد هزارها گونى شن پر كرد تا جلوى سيل را گرفت . يك وقت سد به تنهائى سيل بند است كه سيل را مهار مى كند گاهى يك شهيد به تنهائى سيل بيگانه ها را مهار مى كند , و گاهى هزار انسان بايد شهيد بشود تا كار يك شهيد را انجام بدهد . اينطور نيست كه هر خونى بتواند در برابر سيل بايستد , يا هر شهيدى به لقاء الله برسد : الناس معادن كمعادن الذهب و الفضة [٩] . اين از بيانات بلندى است كه از رسول خدا عليه آلاف التحية و الثناء رسيده است . مردم معدن هاى گوناگون اند , بعضى ها مثل ذغال سنگ هستند و بعضى مثل برليان اند و بعضى مثل لعل .

در محضر درس امام پنجم سلام الله عليه يكى از شاگردان تعريف كرد , گفت : امروز عجب جواهرى از شما فيض برديم . فرمود : آيا اين حرف ها را تشبيه به طلا كردى : هل الجوهر الا الحجر [١٠] . اين حرف هاى آسمانى را به گوهر تشبيه كردى , گوهر مگر غير از سنگ قرمز يا زرد چيز