اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢١٧ - مرگ پلى بيش نيست

خورده اند يا نه , كسى كه به اندك حادثه فورا دست بلند مى كند و تسليم مى شود و زخمى ندارد او شهامتى نداشته است آنها كه زخمى اند و اسيرند اگر زخم در جلوى بدن آنها است اينها را آزاد كنيد . معلوم مى شود تا آخرين لحظه مقاومت كرده اند و بعد اسير شده اند و آنهائى كه زخم در پشت بدنشان هست , معلوم مى شود صحنه را ترك كرده اند و فرار كرده اند و از پشت سر به آنها تير رسيده است و آنها را دستگير كرده اند [١٧] .

آن كسى كه ميدان جنگ را ترك مى كند او بدرد ما نمى خورد او معلوم مى شود شهادت را نشناخته است , او خيال مى كند مرگ يعنى نابودى و فكر مى كند ماندن براى او بهتر است . او نمى داند ( ما الموت الا قنطرة تعبر بكم ) [١٨] .

اين چقدر بيان زيبائى است كه از حسين بن على سلام الله عليه نقل شده است . مرگ يك پلى بيش نيست اين طرفش دنيا آن طرفش بهشت , اين پل شما را از دنيا به بهشت مى رساند . اين روح بلند كه افطاريه خود را به اسير مى دهد [١٩] در هنگام آزاد كردن سربازان اسير خود دستور مى دهد آن سرباز زخم خورده اى كه زخمش در قسمت پشت بدن او است او را آزاد نكنيد . براى او بيت المال را صرف نكنيد . معلوم مى شود او فرار كرده است و كسى كه ميدان جنگ را پشت سر مى گذارد و فرار مى كند , مورد علاقه ما نيست . او خود را بهتر از دين مى داند و نمى داند كه شهادت همان و بهشت همان و بهشت سعادت همان , لذا رسول خدا درباره او فرمود( كرار غير فرار لا يرجع حتى يفتح الله على يديه ) [٢٠] . او بدون پيروزى و اينكه تا قلعه خيبر را فتح نكند بر نمى گردد .