اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣١٦

الاشقياء وقته و حرموا لشقاء هم فضله ]( . خدايا آن توفيق را دادى كه ما اهل اين ماه باشيم در حالى كه عده اى از فضيلت اين ماه محروم شدند .

و منشاء حرمان آنها نيز شقاوتشان بود كه بسوء اختيار خود آنان فراهم شد . و انت ولى ما اثرتنا به من معرفته و هديتناله من سنة . پروردگارا تو مولى و سرپرست مائى در آنچه ما را شناخت آن برگزيده اى و راهنمائى نموده اى كه روش آن را طى نمائيم .

و قد تولينا بتو فيقك صيامه و قيامه على تقصير و ادينا فيه قليلا من كثير . و در پرتو توفيق تو به روزه و نماز آن با اعتراف به تقصير نائل آمديم و اندكى از وظائف بسيار را اداء نموديم .

اللهم فلك الحمد اقرارا بالاسائة و اعترافا بالاضاعة و لك من قلوبنا عقد الندم و من السنتنا صدق الاعتذار .

پروردگارا تو را در حالى ستايش مى كنم كه به بد رفتارى خود اقرار و به ضايع نمودن نعمت احكام تو و عمر خويش اعتراف داريم . و براى توست از طرف دل هاى ما پيمان پشيمانى و از ناحيه زبان پوزش طلبى صادقانه .

فاجرنا على ما اصابنا فيه من التفريط اجرا نستدرك به الفضل المرغوب فيه و نعتاض به من انواع الذخر المحروص عليه .

پس اجر مصيبت بر تفريط در اين ماه را چيزى قرار ده تا به وسيله آن فضيلتى را كه مورد به رعبت ايت نائل آئيم و عوض خيره را كه از ممدوح است برسيم .

و واجب لنا عذرك على ما قصر نافيه من حقك .

و از باب : كتب ربكم على نفسه الرحمة . پذيرش پوزش را براى ما مقرر نما تا حق تقصير شده شما بخشوده گردد .

و ابلغ باعمار ناما بين ايدينا من شهر رمضان المقبل فاذا بلغتناه فاعنا على تناول ما انت اهله من العبادة و ادنا الى القيام بما تستحقه من الطاعة و عمر ما را تا ماه مبارك آينده رسا بفرما و هنگامى كه ما را به آينده آن رساندى ما را كمك