اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٠٣ - هيچ بت پرستى براى بت روزه نگرفته است

قبل از اينكه مقدماتى را طى كرده باشد . و در روايتى فرمودند : شما نگوئيد رمضان آمد , رمضان رفت , بگوئيد شهر رمضان آمد و شهر رمضان رفت , زيرا رمضان اسمى از اسماء مبارك خداى سبحان است [١٠] . شهر رمضان در حقيقت شهر الله است . اگر انسان در اين شهر الله به لقاء الله نرسد , به باطن روزه نرسيده است , بلكه يك روزه اى در سطح طبيعت گرفته است و پاداشى را هم كه به او مى دهند در همان سطح است . ابن اثير در نهايه مى گويد : يكى از نكاتى كه خداى سبحان بر اساس اين حديث قدسى فرمود ( الصوم لى و انا اجزى به ) [١١] اين است كه در هيچ ملتى از ملل شرك و بت پرستى براى بت ها روزه نمى گرفتند اگر چه براى بت ها نماز مى خواندند , قربانى مى كردند و مراسم ديگر داشتند . روزه تنها براى خداست و هيچ مشرك و بت پرستى براى تقرب به بت روزه نگرفته است . روزه يك فرمانى الهى است . ساير عبادات مورد شرك قرار گرفت و براى غير خدا هم انجام مى دادند اما روزه را جز براى خدا براى هيچ معبود باطلى انجام ندادند . هيچ بت پرستى شرك در روزه نداشت لذا خداوند متعال فرمود ( الصوم لى و انا اجزى به ) اسناد به خود داد [١٢] . يعنى روزه مال من است و من شخصا جزاى روزه دار را خواهم داد .

بيان ديگرى از رسول خدا عليه آلاف التحية و الثناء آمده است كه فرمود : الا اخبركم بشى ء ان انتم فعلتموه تباعد الشيطان عنكم كما تباعد المشرق من المغرب . قالوا : بلى يا رسول الله ( ص ) الصوم يسود وجهة [١٣] . آيا نمى خواهيد شما را با خبر كنم از چيزى كه اگر آن را انجام داديد شيطان از شما دور مى شود , همان مقدارى كه مشرق از مغرب فاصله دارد ؟ عرض كردند بفرمائيد يا رسول الله . اولين امرى كه حضرت ذكر فرمودند اين بود كه روزه صورت شيطان را سياه مى كند . اين كدام روزه است كه صورت شيطان را سياه مى كند و او را از انسان