اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١٦ - براى انسان همتى بالاتر از لقاء حق فرض ندارد

بهشت ظاهرى كه( جنات تجرى من تحتها الانهار ) [١] خواه بهشت معنوى . انسان بدون اينكه رنج خستگى و تشنگى و گرسنگى را بچشد لذت سيرى را احساس مى كند . مثل دنيا نيست . در دنيا انسان زمانى لذت سيرى را احساس مى كند كه قبلا رنج گرسنگى را تحمل كرده باشد . آب زلال براى كسى گوارا است كه قبلا تشنه باشد و رنج تشنگى او را خسته كرده باشد . كسى كه رنج تشنگى را تحمل نكرد , لذت سيراب شدن را هم نمى چشد . و همچنين در مسئله گرسنگى تا كسى رنج جوع را تحمل ننمايد , لذت سير شدن از غذاى لذيذ را هم احساس نمى كند . ولى در بهشت اين چنين نيست .

على بن موسى الرضا سلام الله عليه از آباء كرام شان از على عليه السلام نقل فرمود [٢] : روزى رسول خدا خطبه اى ايراد فرمود , نفرمود آخرين جمعه ماه شعبان بلكه فرمود يك روزى , و اين منافات ندارد با اينكه در بعضى از نقل ها بعنوان آخرين جمعه آمده و احيانا تكرارش هم ممكن است . فرمود : ايها الناس قد اقبل اليكم شهر الله . اين خطاب( ايها الناس ) يك هشدار عمومى است . فرمود : مردم ماه خدا رو كرده است , سخن از آمدن نيست . سخن از نزديك شدن نيست اين ماه به خدا منسوب است و اين ماه خدا با همراهانش دارند مى آيند . بالبركة و الرحمة و المغفره . اين ماه با بركت و رحمت و مغفرت دارد مى آيد . مواظب باشيد به استقبالش برويد . آماده باشيد كه او را درست درك كنيد .

( بركت) خير مستدام است , آنچه كه مى ماند بركت هست . گودال هائى كه آب ها در آن جمع مى شود و مى ماند در بيابان به آنها( بركه) مى گويند . اين ماه به همراه بركت رحمت و مغفرت است . رحمت و مغفرت تنها آمرزش از گناهان نيست , آن درجات عاليه را هم خداى سبحان رحمت مى نامد . رحمت خاصه كه