باشيد بكوشيد جانتان ظرف دانش باشد و در دلتان دانش و علم راه پيدا كند . چيزهائى كه سودمن نيست به دل راه ندهيد . نه تنها اوعيه و ظرف هاى علم و دانش باشيد , بلكه مصباح ها و چراغ هاى هدايت باشيد . عالم باشيد كه راه خود را ببينيد , مصباح باشيد كه به ديگران راه نشان بدهيد . هم راه خويش را طى كنيد , هم عده اى را همراه ببريد . انسان عالم مؤمن , هم راه خود را طى مى كند , هم راه ديگران را نمى بندد , بلكه عده اى را به همراه خود مى برد . انسان غير عالم راه خود را نمى داند , انسان عالم غير مؤمن راه را مى داند ولى راهزن است , راه را مى بندد . حضرت مجتبى ( ع ) فرمود : بكوشيد كه دلهايتان ظرف دانش و چراغ هدايت باشد . از جانتان علم و از دلتان نور به امت اسلامى افاضه بشود , چون علم بدون ايمان سودى ندارد , لذا فرمود : به عالم شدن بسنده نكنيد , از يك طرف عالم شدن و از طرف ديگر چراغ هدايت را فرا راه ديگران قرار دادن .

بعد از اينكه اين سلسله سخنان حكيمانه امام مجتبى سلام الله عليه تمام شد , درباره امامت و خلافت سخن گفت , فرمود : بعد از من حسين بن على عليهما السلام به مقام امامت و خلافت مى رسد . اين مقام مخصوص آن حضرت است , گرچه تو اى ابن حنفيه فرزند على بن ابيطالب و برادر ما هستى , اما مقام امامت ارثى نيست كه مانند امور دنيائى هر فرزندى از پدرش ارث ببرد . بلكه موهبتى است بعد از من امامت مخصوص حسين بن على بن ابيطالب است , مبادا در اين كار طمع كنى و بگوئى من هم فرزند على و برادر حسن بن على هستم لذا من هم شايسته مقام امامت و خلافت مى باشم . وقتى اين سخنان را ابن حنفيه از امام حسن عليه السلام شنيد , به آن حضرت عرض كرد : آيا من مجاز هستم عقيده ام را درباره امامت و خلافت مطرح كنم ؟ حضرت ( ع ) فرمود : بگو . عرض كرد : عقيده ام آن است كه اين مقام مخصوص حسين بن على بن ابيطالب است . حسين بن على بن ابيطالب سلام الله عليهما درجاتى دارد كه ما آن درجات را نداريم . چندين خصوصيت ممتازه در حسين بن على عليهما السلام است كه ما فاقد آنها هستيم :