اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٤٥ - قيامت ٥٠ ايستگاه كنترل دارد

گفتار هيجدهم

خداوند در قرآن مى فرمايد آنانكه هنگام ياد خدا دل هاى آنان مى تپد و هنگام تلاوت آيات خدا ايمانشان افزوده مى شود و بر پروردگارشان توكل مى كنند كسانى كه نماز را بپا مى دارند و از آنچه روزى آنها نموده ايم انفاق مى كنند ( اولئك هم المؤمنون حقا لهم درجات) مؤمنين حقيقى اند و براى آنان درجاتى است [١] . بهشت و درجات بهشت اوائل نسبت به انسان هاى عادى در حد يك پاداش بيان مى شود [٢] . باز در همين قرآن كريم در جاى ديگر سخن از ( لهم درجات) نيست . حرف( لام) مطرح نيست , بلكه مى فرمايد : ( هم درجات) [٣] خود اينها مى شوند درجات و خود اين ها مى شوند انوار و بهشت . در اينجا دو مطلب است : يكى آنكه بهشت براى مؤمن است و يكى اينكه خود مؤمن بهشت است . هم آن حق است كه براى مؤمن بهشت است و هم اين حق است كه خود مؤمن بهشت مى شود . انسان كامل به جائى مى رسد كه ( فروح و ريحان و جنة نعيم) [٤] خود بهشت مى شود و اين كمال را در همين چند روزه دنيا بايد تهيه كرد و لا غير . و اين در عبادت كردن فقط نيست بلكه به سر عبادت رسيدن است .

يك وقت انسان نماز مى گذارد و حواسش متوجه خدا نيست , اين يك نماز صحيحى خوانده كه از نظر حكم اعاده يا قضا ندارد ولى نماز مقبولى