کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢١١ - ويژگى علم موضوعى

شاگردى بپذيرد , معلوم مى شود اين شخص از كرامت الهى برخوردار است , همان طور كه اگر علمش را از كسى باز بدارد , معلوم مى شود كه او نزد خدا از كرامت برخوردار نيست .

اين همان بيان نورانى حضرت اميرالمؤمنين - سلام الله عليه - است كه( اذا , ارذل الله عبدا حظر عليه العلم ) [٣] يعنى اگر كسى در پيشگاه خداى سبحان , به عنوان يك فرد رذيل معرفى شود , خداى سبحان توفيق فراگيرى علم را از او مى گيرد , و در نتيجه علاقه اى به مطالعه و كتاب و درس و بحث پيدا نمى كند , بلكه مى گويد همين مقدار درس براى ما كافى است كه البته در آينده نزديك همين مقدار اندك را نيز فراموش خواهد نمود .

اين هشدارى است كه اگر نسبت به فراگيرى علم , بى ميل باشيد , بدانيد كه از كرامت عند الله برخوردار نيستيد . خداى سبحان كسى را از كرامت محروم مى كند كه او خود را از تقوا محروم كرده باشد . ممكن نيست انسانى در مسير تقوا باشد , و خداى سبحان او را كريم نكند , و ممكن نيست كسى از كرامت الهى برخوردار باشد و خداى سبحان درهاى علم را به روى او باز نكند .

بر اين اساس در بيانات اميرالمؤمنين - سلام الله عليه - آمده است كه بكوشيد جانتان را با تقوا تمرين بدهيد . زيرا راه رسيدن به كرامت , تقواست , و چون تقوا يك ملكه نفسانى است بدون تمرين حاصل نمى شود , و از آنجا كه ملكات نفسانى بر دو پايه علم و عمل