کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٥٨ - معرفت اساس كرامت و تقوا و عمل صالح

زد و آب چشمه جوشيد , فورا صيغه وقف را قرائت نمود و چنين گفت( : هذه صدقه جاريه ) .

اين گونه خدمات كشاورزى و مانند آن , هم توليد است و هم خدمت به مردم , و اين نحو رفتار , نمونه زهد در دنياست , نه معطل بودن و كار نكردن , زيرا آن هم از پليدترين عادتها است , چون كار كردن و توليد نمودن و بسته نشدن به دنيا فضيلت است , كسى كه فرمود( : فليعلم ان الله قد اهان غيره حيث بسط الدنيا له ) همين شخص مى آيد , باغ مدينه را كه مشجر كرده است , پر آب مى كند و صيغه وقف جارى مى كند .

در اين بيان كه جريان اشتياق به بهشت طرح شده است درباره مؤمنين متوسط است , اما آنان كه از اوحدى اهل ايمان هستند , شوقشان قابل توصيف نيست .

اميرالمؤمنين - عليه السلام - در خطبه ١٨٢ وقتى اين كريمه( من يتق الله يجعل له مخرجا و يرزقه من حيث لا يحتسب ) [٤] را معنى مى كند مى فرمايد( : و اوصاكم بالتقوى ) يعنى خداى سبحان , شما را به تقوا سفارش كرد( و جعلها منتهى رضاه ) تا تقوا نباشد كسى مرضى حق نيست( و حاجته من خلقه , فاتقوا الله الذى انتم بعينه ) يعنى تقوا چيزى است كه خداوند از آفريده اش مى خواهد , پس از كسى بپرهيزيد كه شما در مشهد او هستيد , و شما را مى بيند( و نواصيكم بيده) و پيشانيهاى شما به دست اوست . چون ([ , ما من دابه