کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٥٥ - معرفت اساس كرامت و تقوا و عمل صالح

كند , ( يعنى نظريه بدهد ) اين نظر عبارت از( تحديق الباصره نحو المرئى) نيست , به معنى چشم باز كردن و نگاه كردن نيست , معناى اين نظر همان نظرى است كه در مقبوله عمر بن حنظله آمده است ( , نظر فى حلالنا و حرامنا) يعنى صاحب نظر باشد و نظريه بدهد . فرمود شما صاحبنظر باشيد , نظريه بدهيد و ببينيد نتيجه اين بحث چيست ؟( أكرم الله محمدا صلى الله عليه و آله و سلم بذلك أم أهانه ) شما نظر بدهيد آيا خداى سبحان كه وجود مبارك رسول - صلى الله عليه و آله - را از مزاياى دنيائى برخوردار نكرد , پيغمبر - صلى الله عليه و آله - را با آن وضع خاص اكرام كرد و يا اهانت نمود ؟ جريان امر از اين دو حال خارج نيست( . فان قال أهانه فقد كذب و الله العظيم و اتى بالافك العظيم) اگر كسى بگويد خداى سبحان كه رسولش را از زخارف دنيا برخوردار نكرد پيامبرش را اهانت كرد , به خدا قسم , دروغ گفته است . يعنى اين نظر , نظر كذب است , نه اينكه او دروغگو است . گاهى انسان گوينده سخن را كاذب مى داند و مى گويد او در اين قضيه كاذب است , و گاهى از نظر خاص و راى مخصوص بحث مى كند و مى گويد : اين نظر مطابق با واقع نيست , اين فكر , فكر كاذب است و لو شما به زبان نياوريد . فرمود اگر كسى معاذ الله چنين بپندارد كه خداى سبحان با ندادن مال دنيا به رسولش - صلى الله عليه و آله - اهانت كرد( فقد كذب و الله العظيم و اتى بالافك العظيم) دروغ بزرگى گفته است . چون همه دروغها يكسان نيست . برخى از دروغها , كار دروغ هاى چند ساله را مى كند , مثلا اگر كسى چند سال دروغ بگويد , به طورى كه دروغ ملكه او شود ,