کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٤٥ - انحصار عزت و قدرت و مالكيت در خداى سبحان

نمى گيرد , در موقع دفع يا در موقع رفع , به وسيله دادن مال يا نگرفتن آن آبروى خود را حفظ مى كند . ولى لئيم كسى است كه مال را به وسيله آبرو حفظ مى كند , دفعا يا رفعا . اگر مال دارد نمى دهد , گرچه با ريختن آبرو باشد . و اگر ندارد , مى طلبد گرچه با از دست دادن آبرو باشد .

در جاى ديگر فرمود : اگر كرامت , مقوم هستى كسى نشد , خواه و ناخواه اهانت در او راه باز مى كند . اگر كسى خود را كريم نكند , سرانجام فرومايه خواهد شد .

( من لم تقومه الكرامة قومته الاهانة ) [٢٥]

وقتى كه كرامت او را مستقيم نكرد اهانت و فرومايگى , مقوم اوست .

( من كرمت نفسه , صغرت الدنيا في عينه ) [٢٦]

اگر كسى خود را بشناسد , روح را به كرامت و عظمت بشناسد , همه دنيا در چشمش كوچك مى شود , چه رسد به آنچه كه در نزد زيد يا عمرو است . در بيانات حضرت اميرالمؤمنين - سلام الله عليه - هست كه :

( عظم الخالق في انفسهم فصغر مادونه في أعينهم ) [٢٧]