کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٧٣ - متقى به خداى سبحان مى رسد

پيشرفت كند , تأثير اين زاد بيشتر مى شود و هرگز كم نخواهد شد . آنچنان قوى مى شود كه همه فرشتگان و حجابهاى نورى را مى شكافد و به لقاء الله مى رسد . اگر تقوا به لقاء الله رسيد , انسان متقى نيز به لقاء الله مى رسد و دليل اين , نيز دو برهانى است كه تبيين شد .

برهان اول , اينكه( تقوا) زادراه مسافر است , و ممكن نيست اين زادراه به لقاء الله برسد و مسافرى كه با اين زادراه تغذيه مى كند به لقاء الله نائل نشود .

برهان دوم , اينكه( تقوا) وصف نفس است و از نفس جدا نيست . پس رسيدن تقوا به( لقاء الله) همان , و وصول متقى نيز به لقاء الله همان .

پس معلمين , انسانهاى كريمند و متعلم نيز گوهرى كريم دارد . تعليمات قرآن هم سراسر درس كرامت است . بهشت را هم كه دار كرامت است به انسان كريم مى دهند .

در اينجا ارزش اين حديث شريف كه در( غرر و درر) از اميرالمؤمنين على بن ابى طالب - عليه افضل صلوات المصلين - نقل شده , روشن مى شود . مى فرمايد :

( ليس على وجه الأرض أكرم على الله سبحانه و تعالى من النفس المطيعة لأمره ) [١٥]

يعنى در روى زمين , هيچ موجودى نزد خداوند گرامى تر از