کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٥٩ - مظاهر( كريم)

اين سخن پيدا نشده است , بر خلاف آن جمله معروف( ما عبدناك حق عبادتك ) [٢٩] كه در صحيفه نورانى سجاديه هست , كه از فرشتگان نقل شده است . به هر حال اگر اين سخن از معصوم رسيده باشد , مضمون آن همانست كه در نهج البلاغه تبيين شده يعنى : ما تو را به كنه نشناختيم , و شناخت به نحو اكتناه نه ميسور است و نه مورد تكليف مى باشد .

نتيجه :

خلاصه , آن مقدار از شناخت كه مورد تكليف انسانها است براى انسان ميسر است و به اندازه همان معرفت لازم , تقواى الهى ميسر مى باشد و چون كرامت بر اساس تقوا است در همه شؤون تابع آن خواهد بود . پس اگر شناخت خداوند , به مقدار لازم كه حق المعرفه است حاصل شد , تقواى الهى به مقدار لازم كه حق التقوى است حاصل مى شود و در نتيجه , بالاترين درجه كرامت كه حق الكرامه است نصيب انسان عارف متقى خواهد شد و آن , مظهريت تام خداوند كريم است .

و الحمد لله رب العالمين