کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٥١ - تقواى بيحد

( فاتقوا الله ما استطعتم ) [١٤]

يعنى به اندازه استطاعت خود , مايه كرامت خويش را فراهم نموده و با تقوا باشيد . چون انسان مى تواند به مقامى برسد كه فرشتگان در پيشگاه او خضوع كنند , و اگر بجائى نرسد كه براى او سجده كنند( فسجد الملائكة كلهم اجمعون ) [١٥] لااقل او را مورد تحيت و سلام قرار دهند , به استقبال او آمده , درهاى بهشت را به احترام او بگشايند .

( سلام عليكم طبتم فادخلوها خالدين ) [١٦]

پس كرامت حدى ندارد . چون تقوا كه اساس كرامت است محدود نيست . لذا مى فرمايد( : فاتقوا الله ما استطعتم ) استطاعت هم محدود نيست , تا انسان فقط مأمور به تقواى محدود باشد , بلكه استطاعت نا محدود است . چون هر درجه اى از تقوا , زمينه پيدايش درجه برترى از استطاعت است . اگر تقوا انسان را مستطيع مى كند و انسان به اندازه استطاعت بايد با تقوا باشد , پس حدى براى تقوا نيست .

بيان مطلب اين است كه مشاهده كمال و شهود جمال حق , هم از رنج زحمت هاى گذشته مى كاهد , و هم توان ادامه راه آينده را فراهم مى نمايد . انسانى كه كمال غيب و جمال معنا را نمى بيند