کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤٦ - تقوا , اساس معرفت و فرقان

پس از آنكه مشخص شد كه اساس تعليمات آسمانى بر كرامت انسان نهاده شده , بايد موجبات و موانع كرامت را در قرآن كريم شناسائى نموده , و براى تحقق كرامت بكوشيم .

تقوا , اساس معرفت

خداى سبحان در قرآن كريم تقوا را , تنها محور كرامت مى شمارد , و تقوا خود محصول معرفت و عمل صالح است . اگر كسى عالم به حق و باطل , و آگاه از حلال و حرام الهى نباشد كريم نيست , هم چنانكه اگر عالم به احكام الهى باشد , ولى به علمش عمل نكند , نيز كريم نخواهد بود . بنابراين فقط انسان آگاه به قوانين الهى و وارسته از زشتيها و آراسته به زيبائى هاى الهى , كريم است . در اهميت مقام كرامت همين بس كه اولين آيه اى كه بر قلب مطهر رسول خدا - صلى الله عليه و آله - نازل شد , درباره كرامت بود , و آخرين آيه نيز پيرامون تقوا بود كه محور كرامت است . طبق نقل مشهور , وحى الهى با آيه( اقرا و ربك الاكرم الذى علم بالقلم ) [٨] آغاز شد و با آيه( و اتقوا يوما ترجعون فيه الى الله ثم توفى كل نفس ما كسبت و هم لا يظلمون ) [٩] به انجام رسيد .

رسول خدا - صلى الله عليه و آله - بعد از نزول آيه , توسط جبرئيل پيامى را دريافت نمود كه اين آيه را بعد از دويست و هشتادمين آيه سوره مباركه بقره قرار بدهد . گرچه آخرين سوره