کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٦ - محبت , مركب راهوار سالك

نيست . محال است چيزى كه زود گذر است و ملكه نفسانى نشده و به تعبير اهل اصطلاح , حال است نه ملكه , زمينه پيدايش ملكه شود . زيرا ملكات با هم رابطه دارند , چنانكه احوال نيز با هم در ارتباطند .

اگر علم و عمل صالح در حد حال است نه در حد ملكه , تقوا را در حد حال به دنبال خواهد داشت نه در حد ملكه . و تقوائى كه در حد حال باشد و نه در حد ملكه , كرامت در حد حال را به دنبال دارد و قهرا چون آن زير بنا در معرض گذر است , رو بنا هم در معرض زوال خواهد بود . معرفت و عمل ناپايدار , تقوا و كرامت ناپايدار را نتيجه مى دهد .

محبت , مركب راهوار سالك

سخن در اين بود كه خود را بسنجيم كه آيا اين درس و بحث ما مى تواند زمينه اى براى تقوا فراهم كند , يا نه ؟ آنانكه راهى اين راه بودند , گفتند از قرآن كريم بر مى آيد كه تقوا , زاد راه است , چون فرمود( : تزودوا فان خير الزاد التقوى ) [٤] اما اين سالك الى الله كه زاد راه دارد , مركبى هم دارد و مركب سالك , محبت است . انسانى كه سوار بر مركب محبت است از ره توشه تقوا مدد مى گيرد . پس تقوا زاد راه است و خود قرآن هم نفرمود كار با تقواى تنها حل مى شود , چون تقوا بين راه است و هرگز خداى سبحان ما را به نيمه راه دعوت نمى كند , بلكه فرمود : تقوا زاد است , اين زاد را با مركب و راهنما و راه