کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٧١ - توقف تقوا بر عمل صالح

را در بردارد . مى فرمايد :

( ليس البر أن تولوا وجوهكم قبل المشرق و المغرب , و لكن البر من آمن بالله و اليوم الآخر و الملائكة و الكتاب و النبيين )

كه اينها ناظر به بر و نيكى در ايمانست .

( و آتى المال على حبه ذوى القربى و اليتامى و المساكين و ابن السبيل و السائلين و في الرقاب )

كه اينها ناظر به بر و نيكى در مسائل مالى است .

( و اقام الصلوة و آتى الزكوة )

كه اينها ناظر به بر و نيكى در عبادت بدنى و مالى است .

( و الموفون بعهدهم إذا عاهدوا )

كه ناظر به بر و نيكى و پايدارى و ايستادگى در مسائل فردى و جمعى است .

( اولئك الذين صدقوا و اولئك هم المتقون )

يعنى اگر انسان , جامع ايمان و اعمال صالحه بود , متقى است . پس تقوا به وسيله ايمان و عمل صالح حاصل مى شود كه ايمان به نوبه خود عمل قلبى است . ايمان در بخش عمل راه دارد نه در بخش علم . ايمان , فعل قلب است . فاصله بين نفس و ايمان , اراده