کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٢١ - كيفر مبتلايان به جهل و غفلت

نجات پيدا كند , كرامت خود را باز مى يابد . لذا قرآن كريم , هم به معرفت اصرار دارد و هم به تذكر . هم مى كوشد انسان را آگاه كند , تا از خطر جهل مركب برهد , و هم انسان را متذكر مى كند تا از خطر غفلت برهد , چون عامل اخلاد الى الارض , يا جهل مركب است يا غفلت . جهل مركب , عامل اخلاد الى الارض كسانى است كه انحراف عقيدتى و فكرى دارند( اخلد الى الارض و اتبع هواه ) [١٢] و غفلت , باعث اخلاد الى الارض كسانى مى شود كه به خدا و قيامت معتقدند ليكن به ياد آن نيستند .

اينكه قرآن بيش از هر چيز , از يكجهت روى علم و معرفت , و از جهت ديگر روى تذكر و پرهيز از غفلت , اصرار دارد , براى آنست كه انسانها راه كرامت راستين خود را بشناسند و آن را طى كنند و بدانند كه در جهان طبيعت , كرامت نيست . يك انسان مادى ممكن نيست كريم باشد , لذا خداى سبحان هنگامى كه جريان مبتلايان به جهل و غفلت را بازگو مى كند , مى فرمايد , اينها مهانند نه كريم .

كيفر مبتلايان به جهل و غفلت

در سوره فرقان آيه ٦٩ مى فرمايد :

( يضاعف له العذاب يوم القيامه و يخلد فيه مهانا )

عذاب او در قيامت دو برابر مى شود و او در آن عذاب با