سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٨٤ - بر مسند تدريس

شبستانهاى مسجد اعظم، زير گنبد همان مسجد، مكاسب‌ مى‌گفت. اين درس جنبه عمومى شگفت پيدا كرد و جمعيت هر دوره از دوره قبل بيشتر و افراد آن ممتازتر مى‌شدند. هنگام تدريس، آن مكان تقريباً پر مى‌شد. وى پنج دوره‌ مكاسب‌ را حدود پانزده سال تدريس كرد.

سپس به تدريس كتاب‌ كفايه‌ رو آورد و آن را شش دوره درس داد. در آخرين دوره، جمعيت شاگردان به حدود هفتصد نفر رسيد. بنابه گفته بعضى شاگردان، اگر خود آخوند خراسانى- مؤلف‌ كفايه‌- مى‌خواست اين كتاب را تدريس كند، به اين خوبى از عهده آن برنمى‌آمد. تدريس آخرين دوره‌ كفايه‌ اكنون به صورت صدا موجود است كه به همّت حجت‌الاسلام سيد محمد حسينى قمى نوشته شد و با عنوان‌ ايضاح الكفايه‌ در شش مجلد به چاپ رسيد.

سال ١٣٤٧ ش تدرس خارج فقه از باب اجتهاد و تقليد عروه الوثقى‌ را آغاز كرد. حجت‌الاسلام مسيح مهاجرى مى‌نويسد:

«در بهار سال ١٣٤٧ ش بعد از پايان‌ كفايتين‌ در محضر ايشان، با جمعى از دوستان از استاد تقاضا كرديم از اول سال تحصيلى، درس خارج را شروع كنند و ايشان نيز پذيرفتند. اواخر شهريور ١٣٤٧ اوّلين جلسه درس خارج در يكى از غرفه‌هاى صحن بزرگ حضرت معصومه (ع) برگزار شد. در دهه چهل بنا به درخواست جمعى از شاگردان، تدريس خارج اصول را نيز آغاز كرد. به دليل تحصيلات ايشان در فلسفه، آن بخش از مباحث اصولى مرتبط با فلسفه را با تسلط و روشنى بيان مى‌كرد.» [١]

[١]. جمهورى اسلامى، ٣/ ٥/ ١٣٨٦، ويژهنام اسو فقاهت و مرجعيت، ص ٣.