سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٧٦ - ورود به حوزه علميه

بالايى بوده است:

«در جلسه استفتائات مرحوم بروجردى بنده هم شركت مى‌كردم و رياست آن را آقاى فاضل قفقازى به عهده داشتند. يك بار يكى از مسائل مشكل را براى تحقيق آوردند تا روى آن كار كنيم. ما با كمك منابع موجود تحقيقاتى انجام داديم و حاصل آن را خدمت مرحوم بروجردى ارائه كرديم. ايشان شبهه‌هايى به نظرشان رسيد و مطرح كردند. ما دوباره تجديد نظر كرديم. روال كار به اين صورت بود كه ما نوشته‌هايمان را در اختيار آقاى فاضل قفقازى قرار مى‌داديم و او هم در جنب آقاى بروجردى مى‌نشست و مطالب را به ايشان ارائه مى‌داد. آن مسئله مشكل را به آقاى فاضل داديم تا در اختيار ايشان قرار دهد. از قضا اين بار جواب مورد پسند آقاى بروجردى قرار گرفت. آن مرحوم به شوخى خطاب به آقاى فاضل گفتند: به گمانم شما ديشب با محمدآقايتان اين مسئله را بحث كرده‌ايد و به نتيجه رسيده‌ايد.

ظاهراً از همان موقع، نبوغ و استعداد آقاشيخ محمد فاضل لنكرانى براى آقاى بروجردى مشخص بوده و حتى ايشان را از پدرش در فقه و اصول قوى‌تر مى‌دانسته است.» [١]

آيت‌الله سيد محمد بجنوردى از دوران جوانى چنين ياد مى‌كند:

«يك سال و نيم قبل از تبعيد امام خمينى به نجف، مرحوم آيت‌الله فاضل به نجف مشرّف شدند. مرحوم پدرم آيت‌الله ميرزا حسن بجنوردى به ايشان خيلى علاقه‌مند بودند. هنگام طرح يك فرع‌

[١]. ر. ك: هفتاد سال خاطره از آيتالله سيد حسين بدلا، ص ١٥٥- ١٥٦.