سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٦٦٩ - همايش خدمت گزاران مساجد

مسجد است. مى‌توان گفت: از الطاف بزرگ خداوند تبارك وتعالى آن است كه در ميان بشر و امت رسول الله (ص) پايگاه و سنگرى كه منتسب به وجود شريف و اقدس او است، قرار داده كه در عين امكان عبادت و ارتباط با پروردگار در همه امكنه، اما در اين مكان، جلوه ديگرى براى عبادت و راز] و [نياز است. گويا مسجد قطعه‌اى از ملكوت در عالم ملك و مكانى است براى عروج سالكان و عارفان و خانه‌اى است براى مجاورين قرب به حق‌تعالى و اين معنا آنگاه روشن‌تر مى‌شود كه شارع حكيم بين همين مساجد اختلاف درجه و رتبه قرار داده و مساجدى مانند مسجدالحرام و مسجدالنبى را شرافت ويژه‌اى داده است كه فوق تصور عادى است.

ما و جامعه ما تا با عظمت مسجد آن‌طورى كه اسلام بيان نموده، آشنا نشويم، نمى‌توانيم تعلّق خاطرى محكم و ارتباطى وثيق با آن داشته باشيم. بايد بدانيم اين‌همه تأكيدى كه در روايات براى حضور و ارتباط با مسجد شده از اين‌جهت است كه مساجد بيوت خدا در روى زمين است و كسانى كه با طهارت ظاهرى و باطنى به آنجا روند از زائرين حق‌تعالى محسوب مى‌شوند و از گناهان تطهير مى‌شوند. «عليكم بإتيان المساجد فإنها بيوت الله فى الأرض ومن أتاها متطهراً طهّره الله من ذنوبه وكتب من زواره.»

بحمدالله در زمان ما انسانهاى متديّن و آگاه توجه خاصى به مسجد و عمران ظاهرى و معنوى آن نموده‌اند؛ از حضور در آن و شركت در نمازهاى جماعت و فرياد بلند اذان از حنجره‌هاى پاك مؤذنين و نيز تشكيل مجالس علمى و دينى و وعظ و ارشاد توسط خطيبان و