سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٣٧١ - مصاحبه ها

تدبيرها و تبيينهاى حاج احمدآقا براى آنها يك آرامشى حاصل مى‌شد. آنها وقتى مى‌ديدند حاج احمدآقا در برابر نظام، تا اين مقدار معتقد و خاضع است، متوجه مى‌شدند براى آنها جايى نيست كه بخواهند حرفى بزنند يا انتظار بى‌جايى داشته باشند.

اين هم يكى از فضايل ايشان است كه راه امام را تمام و كمال ادامه داد و مسئوليت خود را بدون وقفه، بلكه با تكامل و تزايد ايفا كرد. معتقدم پيش خداوند بزرگ، اجر بسيار بالايى دارد و كارهايى را كه امام انجام دادند بالأخره يك سهمى هم براى حاج احمدآقا در همه آن كارها وجود دارد. معتقدم با وفات ايشان لطمه بزرگى به نظام ما وارد آمد و نظام يك ستون محكم و عميق و قوى را از دست داد. اميدوارم خداوند تبارك و تعالى، از راه ديگر جبران كند.

در مورد معنويت حاج احمدآقا و برادر بزرگ ايشان مرحوم حاج آقا مصطفى؛ من وصيّت حاج آقا مصطفى را خوانده‌ام كه البته مختصرتر از وصيّت حاج احمدآقا بود. اين دو وصيّت‌نامه، براى آنها كه بخواهند دقت در آن بكنند، نكاتى دارد. يكى از نكات اين است كه هم به مرحوم حاج آقا مصطفى الهام شده بود كه قبل از پدرش از دنيا مى‌رود و هم به حاج احمدآقا الهام شده بود كه قبل از مادرش وفات مى‌كند.

مرحوم حاج آقا مصطفى در وصيّت‌نامه خود، اوّلين چيزى را كه ذكر مى‌كند اين است كه مى‌گويد: من وصىّ را پدر بزرگوار خود قرار دادم. در حالى كه ما هيچ نشنيديم يك جوانى در وصيّت‌نامه‌اش، پدرش را وصىّ خودش قرار دهد. خوب، اين مطلب حاكى از آن است كه به او الهام شده بود قبل از پدر وفات مى‌كند. در وصيّت‌نامه‌