سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٩٩ - در صحنه سياست

ما با توجه به اينكه طلبه هستيم و درس خوانده‌ايم و حدّاقل به عقيده خودمان چيزى مى‌فهميم و چنين نيست كه هركسى هر ادعايى كرد فوراً زير بارش برويم، اين مرد را شخصيتى الهى شناخته و محرك او را جز احساس مسئوليت شرعى چيزى نمى‌دانيم. به عقيده ما به اندازه سر سوزنى سياست در كار او دخالت ندارد و هرچه مى‌گويد و مى‌نويسد و حتى مبارزه او همه براى خدا و اقدام به انجام مسئوليتهاى دينى خود است. ما طلاب اصولًا تابع دليل هستيم. اگر شما مدرك قانع‌كننده براى اثبات نظريه خود توانستيد ارائه بدهيد، من همين‌جا عقيده شما را در باره او مى‌پذيرم. [١] آيت‌الله بدلا از ارادت آيت‌الله فاضل به حضرت امام چنين ياد مى‌كند:

«آقاى فاضل لنكرانى از ارادتمندان حضرت امام به حساب مى‌آمدند و اين ارادت به حدّى بود كه وقتى امام را دستگير و تبعيد كردند، جلسه مدرسين حوزه علميه قم تشكيل مى‌شد و اين جلسات عمدتاً به اهتمام آقاى فاضل تشكيل مى‌شد و منشأ بركاتى نيز مى‌گرديد.» [٢] آيت‌الله رضا استادى به خوبى اهميت مبارزات سياسى معظّم‌له را نشان داده است:

«از روزى كه امام امت نهضت خود را شروع كرد، آيت‌الله فاضل وظيفه خود مى‌دانست كه در راه امام و خواسته‌هاى او تلاش كند. هر مدرّسى حاضر نبود درس عمومى آنچنانى را فداى نهضت امام كند.

[١]. نور علم، ش ٣٢، ص ٥١- ٥٢.

[٢]. هفتاد سال خاطره از آيتالله سيد حسين بدلا، ص ٢٢٧- ٢٢٨.