سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١١٦ - ياور راستين امام خمينى

«گاهى اوقات حضرت امام وضعيت درسى حاج‌آقا مصطفى را از من مى‌پرسيدند. مثلًا سؤال مى‌كردند: درس مى‌خواند؟ نزد چه كسى درس مى‌خواند؟» [١] وقتى كه حضرت امام درس خارج را در قم آغاز كرد، آيت‌الله فاضل از همان اوايل، در درس او شركت كرد و تا پيش از تبعيد امام ادامه داشت. آيت‌الله فاضل ايام استفاده از محضر امام را به عنوان شيرين‌ترين روزهاى زندگى خود ياد مى‌كرد. [٢] پس از پيروزى انقلاب مسئوليت شوراى مديريت حوزه را به عهده گرفت و در اين مدت حداقل ماهى يك بار خدمت امام مى‌رسيد و مسائل حوزه را گزارش مى‌داد. [٣] شرح او بر تحريرالوسيله‌ كه ساليان دراز به طول انجاميد، او را با مقام علمى امام آشنا كرد. بنابراين، ريشه اين عشق و علاقه، شناختى بود كه در ساليان دراز نسبت به حضرت امام پيدا كرده بود.

او در زندگى خود بهترين الگو را يافت و همواره تلاش مى‌كرد امام‌گونه رفتار كند. موضع‌گيريهاى او در دفاع از اسلام شباهت فراوان به حضرت امام داشت. حضرت امام به حجت‌الاسلام سيد احمد خمينى گفته بود كه همه پولهايش وجوه شرعى است و پس از او بايد صرف حوزه شود. [٤] آيت‌الله فاضل نيز در وصيّت‌نامه خويش نوشت:

[١]. حضور، ش ١، ص ٢٤.

[٢]. حوزه، ش ٣٢، ص ١٢٩.

[٣]. افق حوزه، ٢٩/ ١/ ١٣٨٦، از زبان آيتالله فاضل.

[٤]. اطلاعات، ٦/ ٢/ ١٣٧٤، مصاحب آيتالله فاضل.