سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٥٩٩ - انفجار در بارگاه امام رضا (ع)

آن پيدا كرد؟! آيا اين معناى اسلام راستين است؟! آيا اين ناشى از وطن‌پرستى و خدمت به مردم ايران است؟! آيا اين مبارزه در راه آزادى يك ملت است؟! آيا اين لازمه روشن‌فكرى و ژرف‌نگرى است؟! آيا اين نشانگر فداكارى و ايثار در راه خدمت به جامعه است؟! آيا اين بيانگر قدرت و سلطه و نفوذ است؟! و يا اينكه اين‌گونه اعمال وحشيانه ضد اسلامى و انسانى تنها به منظور نشان دادن حركت مذبوحانه و انتقام‌جويى عاجزانه و بيانگر روحيه عدم اعتقاد به هيچ‌يك از مقدسات اسلامى و مكتب تشيّع و حاكى از خوى درندگى و سبعانه ضد انسانى است كه نه براى عقايد انسانها ارزش قائلند و نه براى جان آنها بويژه در محيط امنى كه زن و مرد، بزرگ و كوچك مجتمعند؛ آن‌هم در حال ارتباط و اتصال با خدا و نمايندگان خدا و در حال راز و نياز و گريه و زارى براى مصائب امام حسين- عليه السلام-.

اين مصيبت گرچه از نظر عمق و عظمت قابل توصيف نيست ولى براى روشنگرى ماهيت منافقين سيه دل و نمايانگران شمر در زمان حاضر، نقشى ارزنده داشت. شايد هنوز برخى مى‌پنداشتند كه آنها در مقام پياده كردن اسلامِ به اصطلاح راستينند و يا براى خدمت به مردم ايران فداكارى مى‌كنند، كه اين حادثه آنان را نيز بيدار و خط بطلان بر پندار آنان كشيد.

اينجانب اين هتك حرمت را در درجه اول به ساحت مقدس حضرت على بن موسى الرضا- عليهما السلام- و فرزند منتظر و منتقمش حضرت بقيه‌الله- روحى له الفداء- تسليت و تعزيت عرض نموده و در درجه دوم به مقام شامخ روحانيت بزرگوار و مقام معظّم رهبرى و در آخر به عموم شيعيان و پيروان مكتب ولايت مخصوصاً