سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٤٢ - آغاز تحصيل در حوزه
شد و تمام تحصيلات حوزوى را در اين شهر گذراند. آيات: حاج آقا مصطفى خمينى و آقاشهاب اشراقى از همبحثهاى ايشان در حوزه بودند. از ميان علوم مختلف، ذوق و علاقه اصلى ايشان به فقه و اصول بود.
تلاش فراوان، هوش سرشار و عشق به فراگيرى دانش سبب شد تا با موفقيت مراحل تحصيلى را با شتابى بيش از همرديفانش پشت سر گذارد و در عنفوان جوانى به مقامات عالى علمى دست يابد. سال ١٣٦٩ ق در نوزده سالگى صلاحيت شركت در درس خارج آيتالله بروجردى را پيدا كرد و شايد جوانترين شاگرد آن جلسات بود. چاپ تقريرات درس آيتالله بروجردى به زبان عربى با عنوان نهايه التقرير قابليت ايشان، در شركت در آن درس را نشان داد.
امام خمينى نيز تدريس فقه و اصول را در زمان حيات آيتالله بروجردى آغاز كرد. آيتالله فاضل با شور و اشتياق در اين درسها نيز شركت جست و تقريرات هر دو درس را نوشت. اكنون اين تقريرات با عنوانهاى كتاب الطهاره و معتمد الأصول به چاپ رسيدهاند.
در سالهاى جوانى حدود يازده سال در درس مرحوم آيتالله بروجردى و حدود ده سال از محضر امام خمينى بهره برد.
استادان ديگر ايشان عبارتند از آيات: والد معظّم، علامه طباطبايى، منتظرى، اسدالله نوراللهى نجفآبادى، سلطانى، عبدالمحمدجواد جبل عاملى سدهى، مرتضى حائرى و ....
سى ساله بود كه آيتالله بروجردى وفات يافت. نظر به اينكه خود به درجه اجتهاد نائل آمده بود، از آن به بعد نيازى به تقليد در خود نديد بلكه بر او تقليد روا نبود و بايد به استنباطات خود عمل مىكرد.