سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٢٤٨ - مصاحبه ها

نجف متجاوز از دو يا سه ميليون بود، يك چنين مسئله‌اى جداً درسى است براى انسان. از نظر فضيلت علمى به نظر من ساليان دراز بود كه مرحوم حاج آقا مصطفى يك مجتهد مسلّم كامل و صاحب نظر در فقه، اصول، فلسفه، رجال، تفسير و ساير علوم اسلامى بود؛ ولى از نظر ماليه دنيا چنين مسئله‌اى را در وصيّت‌نامه ابراز مى‌كند و اين خيلى آموزنده است.

خاطره‌اى از مرحوم حاج آقا مصطفى به يادم آمد بدين مضمون كه به دنبال تبعيد امام به تركيه، آقاى حاج آقا مصطفى بازداشت شده و حدود دو ماه در زندان بودند. البته تأثيراتى هم در اين دو ماه روى افراد چپ‌گرا گذاشته بودند و آنها را به اسلام متمايل كرده بودند. بالاخر در زندان از طرف سازمان امنيت با ايشان صحبت شد كه شما مى‌توانيد از زندان آزاد شويد، مشروط به اينكه به همان تركيه پيش پدرتان برويد. ايشان هم اين شرط را مى‌پذيرد؛ ليكن اضافه مى‌كند كه پس من چند روزى به قم بروم و آن وقت به تركيه مى‌روم. او را آزاد كردند و ايشان به قم آمدند و با استقبال عجيبى از مردم روبه‌رو شدند؛ با اينكه ايشان بدون اطلاع در بدو ورود به حرم مطهر رفتند و به محض اينكه مردم از اين واقعه اطلاع پيدا كردند، جمعيت كم‌سابقه‌اى در همان صحن مطهر ايشان را استقبال كرد.

در چند روزى كه ايشان در قم بودند، با دوستانشان و ما صحبت مى‌كردند كه من قول داده‌ام بعد از چند روز به تركيه بروم و استمزاج مى‌كردند كه آيا اين كار صلاح است يا نه؟ دوستان ايشان به مناسبتى كه بيت امام خالى بود و گرداننده معتبرى نداشت، مصلحت را در اين مى‌ديدند كه ايشان در قم باشند و به آن تعهد رفتار نكنند. با اصرار