سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٥٣ - رهنمودها

عالم نمى‌تواند مخالفى داشته باشد. [١] بايد از جوانى و عمر عزيزتان و از اوقاتتان استفاده كنيد؛ يعنى هرچه بيشتر و بهتر درس بخوانيد و رشد علمى پيدا كنيد تا در آينده به وظيفه اسلامى‌تان عمل كنيد؛ نه اينكه لحظات را صرف چيز ديگر كنيد. درسهاى ما مثل ساير مراكز آموزشى نيست كه چند سال بخوانيم؛ ليسانس بگيريم و تمام شود. آن‌قدر علوم پيش ما هست كه عمر دويست سال هم كافى نيست. لذا قدر جوانى خودتان را بدانيد. قدر عمرتان را بدانيد.

الحمدلله در شرايطى هستيد كه دولت و ملت با شما موافق است. در زمان طاغوت، طاغوت هيچ اعتقادى به حوزه و روحانيت نداشت. همين مدرسه فيضيه دربش را به سوى ما بسته بودند و پنج سال تمام اين مدرسه فيضيه را من، با اينكه بچه قم بودم، نديده بودم. به لطف خدا آنان به هدفشان نرسيدند. چيزى كه الآن وظيفه شماست، درس خواندن و سرمايه علمى پيدا كردن است.

ما اهل علم هيچ امتيازى نداريم جز علم و عمل. مردم هم همين توقع را دارند. تعبير مردم اين است كه اهل علم بر مسند رسول خدا نشسته‌اند. بايد تجسم اين معنا باشند و لذا مردم ما را آيينه رسول خدا بينند.

برادران عزيز، من به عنوان اينكه تمام رموز طلبگى را مى‌دانم، مى‌گويم: الآن وظيفه شما درس خواندن و در كنارش تقوا داشتن است و هيچ چيز نبايد شما را از اين دو، باز بدارد؛ چون انسان در شرايط

[١]. جمهورى اسلامى، ١٢/ ٣/ ١٣٧٧.