تا آنگه كه آمد فرمان ما و بر جوشيد تنور،گفتيم ما:برگير [٧]در آنجا از هر دو جفت دو را و اهلت را الّا آنان كه سابق شد بر او [٨]گفتار،و آن‌كه ايمان آورد و ايمان نياورد با او مگر اندك.

[٩] و گفت:

درنشينى در [١٠]كشتى به نام خداى راننده و استواركننده [١١]كه خداى من آمرزگار و بخشاينده است[١٧٢-ر].

و آن [١٢]مى‌رفت با ايشان در موجى چون كوهها،و آواز داد نوح پسرش را-و بود در دورى-اى پسرك من! درنشين با ما [١٣]در كشتى و مباش با كافران.

گفت بازشوم [١٤]با كوهى كه نگاه

[١] .آج،لب:هرگه كه بگذشتند.

[٢] .آو،آج،بم،لب:فسوس مى‌داشتند.

[٣] .آو،بم:مى‌دارى.

[٤] .آو،بم،لب:شما فسوس مى‌دارى.

[٥] .آو،آج،بم،مج،لب:هركه.

[٦] .آو،آج،بم،لب+ايستاده.

[٧] .اساس:برگيريم،به قياس با نسخۀ آو،تصحيح شد.

[٨] .آو،بم:براشان.

[٩] .اساس:مجريها،به قياس با متن قرآن مجيد،تصحيح شد.

[١٠] .آو،آج،بم،لب+آن.

[١١] .آو،بم:براننده آن،آج،لب:برآرنده.

[١٢] .آو،آج،بم،لب+كشتى.

[١٣] .آو،بم:و اما.

[١٤] .آو،آج،بم،لب:پناه دهم.