روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد دهم
١ ص
(٢)
ادامه سوره توبه
١ ص
(٣)
سوره التوبة (9) آیات 90 تا 100
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره التوبة (9) آیات 101 تا 118
١٩ ص
(٦)
ترجمه
١٩ ص
(٧)
سوره التوبة (9) آیات 119 تا 129
٧٣ ص
(٨)
ترجمه
٧٣ ص
(٩)
سورة يونس
٨٩ ص
(١٠)
سوره يونس (10) آیات 1 تا 11
٨٩ ص
(١١)
ترجمه
٨٩ ص
(١٢)
سوره يونس (10) آیات 12 تا 21
١٠٧ ص
(١٣)
ترجمه
١٠٧ ص
(١٤)
سوره يونس (10) آیات 22 تا 36
١٢٠ ص
(١٥)
ترجمه
١٢٠ ص
(١٦)
سوره يونس (10) آیات 37 تا 56
١٤٥ ص
(١٧)
ترجمه
١٤٥ ص
(١٨)
سوره يونس (10) آیات 57 تا 70
١٦١ ص
(١٩)
ترجمه
١٦١ ص
(٢٠)
سوره يونس (10) آیات 71 تا 92
١٧٥ ص
(٢١)
ترجمه
١٧٥ ص
(٢٢)
سوره يونس (10) آیات 93 تا 109
١٩٩ ص
(٢٣)
ترجمه
١٩٩ ص
(٢٤)
سورة هود-عليه السّلام 163-پ
٢٢٣ ص
(٢٥)
سوره هود (11) آیات 1 تا 16
٢٢٣ ص
(٢٦)
ترجمه
٢٢٣ ص
(٢٧)
سوره هود (11) آیات 17 تا 49
٢٤٠ ص
(٢٨)
ترجمه
٢٤٠ ص
(٢٩)
سوره هود (11) آیات 50 تا 68
٢٨٠ ص
(٣٠)
ترجمه
٢٨٠ ص
(٣١)
سوره هود (11) آیات 69 تا 83
٢٩٧ ص
(٣٢)
ترجمه
٢٩٧ ص
(٣٣)
سوره هود (11) آیات 84 تا 95
٣١٨ ص
(٣٤)
ترجمه
٣١٨ ص
(٣٥)
سوره هود (11) آیات 96 تا 123
٣٢٥ ص
(٣٦)
ترجمه
٣٢٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٢٩

سلطانى و حجّتى روشن،و اگرچه معنى آيات و سلطان [١]حجّت باشد براى آن مكرّر كرد كه لفظ مختلف است.گروهى فرق كردند ميان حجّت و سلطان و گفتند:

سلطان از حجّت بليغتر است،براى آن‌كه حجّت عامّ باشد همه جاى و سلطان [٢]در حجّتى به كار دارند كه بر سبيل قهر و غلبه باشد.و گفته‌اند سلطان حجّت قوى‌تر است از سلطان مملكت،كه اين را زوال و قهر باشد و آن را نباشد.زجّاج گفت:حجّت را براى آن سلطان خوانند كه مردم به روشنايى او راه برند [٣]،و اشتقاق او از سليط است كه روغن زيت باشد كه از او چراغ افروزند،و گفته‌اند:من السّلاطة،و هى ذلاقة اللّسان،از تيزى و گذرندگى باشد،و منه المرأة السّليطة.

إِلىٰ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ ،«الى»متعلّق است به أَرْسَلْنٰا ،و ملأ اشراف قوم باشند كه يملئون [٤]عيون النّاس هيئة و صدورهم هيئة. فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ ، آن جماعت و ملأ متابعت فرمان فرعون كردند و فرمان خداى و پيغامبرش رها كردند.

آنگه گفت:كار فرعون رشيد نبود [٥]،بر رشد و صلاح نبود و داعى با خير و مصلحت و راه راست نبود.و امر،ممكن است كه فعل باشد و ممكن است كه قول،و بر هر دو حمل توان كردن.اگر بر قول حمل كنند فرمان باشد،و اگر بر فعل حمل كنند افعالى باشد كه او كردى كه ايشان به آن اقتدا كردند.

آنگه وصف فرعون كرد به آن‌كه: يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيٰامَةِ ،كه او فرداى قيامت پيشرو قوم[خود] [٦]باشد تا به دوزخ،ايشان را به دوزخ فروبرد،بد جايگاه فروشدن [٧]است دوزخ!يقال:قدم فلان من سفره اذا رجع قدوما،و قدمه يقدمه اذا تقدّمه و اقدم عليه اذا ورد عليه اوّل كلّ احد اقداما،و تقدّم القوم تقدّما و قدّم غيره تقديما،و قدم يقدم[اذا كان] [٨]قديما [٩]و دخل فى الامر قدما اى متقدّما.و براى آن گفت: فَأَوْرَدَهُمُ النّٰارَ ،بر لفظ


[١] .اساس+و،به قياس با نسخۀ آو،حذف شد.

[٢] .آج،لب،آز+را.

[٣] .آو،آج،بم،آز:راه برد،مل:راه روند.

[٤] .آو،آج،بم،آز:تملئون.

[٥] .آو،آج،بم،لب،آز+يعنى،مل،مج+و.

[٨] [٦] .اساس:ندارد،به قياس با نسخۀ آو،افزوده شد.

[٧] .آو،آج،بم،مج،لب،آز:فروشدنى.

[٩] .اساس:قدوما،به قياس با نسخۀ آو،و ديگر نسخه بدلها،تصحيح شد.