[١٦٩-پ] ايشان نبودند عاجزكننده در زمين و نبود ايشان را بيرون از خداى [٢]از دوستانى حمايت‌كنندگانى مضاعف كنند ايشان را عذاب،نمى‌توانستند شنيدن و نمى‌ديدند.

ايشان آنانند كه زيان كردند خود را [٣]و گم شد از ايشان آن دروغ كه مى‌گفتند.

هرآينه كه ايشان در آخرت زيانكارتر باشند [٤].

آنان كه بگرويدند و كردار نكو كردند و تواضع كنند [٥]با خدايشان،ايشان اهل بهشت‌اند،ايشان در آنجا هميشه باشند.

مثل دو گروه چون نابينا است و كر و بينا و شنوا،راست باشند ايشان از روى مثل،انديشه نمى‌كنيد؟ بفرستاديم ما نوح را به قومش كه من شما را ترساننده‌ام بيان كرده [٦].

[١٧٠-ر] كه مه پرستى [٧]مگر خداى را كه من مى‌ترسم بر شما [٨]عذاب روزى دردناك.

[١] .آج:كچى،لب:كنجى.

[٢] .آو،آج،بم،لب:را از فرود خداى.

[٣] .آو،آج،بم،لب:به تنهاى خود.

[٤] .اساس:باشد،به قياس با نسخۀ آو،تصحيح شد.

[٥] .آو،آج،بم،مج،لب:تواضع كردند.

[٦] .آو،آج،بم،لب:روشن،مج:بيان كن.

[٧] .مه پرستى/مپرستى.

[٨] .آج،مج،لب+از.