بگو هستند از انبازان[شما] [٣]كسى[كه] [٤]راه نمايد به حق؟بگو كه خداى راه نمايد به حق آن‌كه او راه نمايد به حق سزاوارتر كه او را پى‌گير كنند [٥]يا آن‌كس كه راه ننمايد [٦]مگر كه راهش نمايند؟چه بوده است شما را چگونه حكم مى‌كنى! و پى‌گيرى نمى‌كنند بيشتر ايشان مگر گمان را كه گمان بنگزيراند [٧]از حق چيزى كه خداى داناست به آنچه [٨]مى‌كنى [٩].

قوله تعالى: هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ -الآية،قديم-جلّ جلاله-در اين آيت تذكير نعمت خود كرد با بندگان،گفت:او آن خداى است كه برد شما را در دريا و خشك [١٠]، يقال:سار و سيّرته،برفت و من بروانيدمش [١١]،و آن به تمكين باشد و اقدار و اعداد آلات، فِي الْبَرِّ ،در زمين بيابان [١٢][١٣٨-ر].

ابن عامر و ابو جعفر خواند[ند] [١٣]:ينشركم [١٤]،به«نون»و«شين»من النّشر [١٥]،او آن [است] [١٦]كه شما را مى‌پراگند در زمين خشك و دريا.ابو على گفت حجّت اينان كه [اين] [١٧]خواندند،قوله تعالى: وَ بَثَّ مِنْهُمٰا رِجٰالاً كَثِيراً وَ نِسٰاءً... [١٨]،و بثّ،از تفريق باشد،[و] [١٩]قوله تعالى: فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ... [٢٠]، ...ثُمَّ إِذٰا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ [٢١].و حجّت باقى قرّاء كه يُسَيِّرُكُمْ خواندند،به«سين»و«يا»من التّسيير،

[١] .همۀ نسخه بدلها+را.

(١٩-١٧-١٣-٤-٣-٢)) .اساس:ندارد،از آو،افزوده شد.