و آن روز كه[گرد] [١]كنيم ايشان را جمله،پس گوييم آنان را كه انباز گرفتند بر جاى خود باشيد شما و انبازان شما.جدا كرديم ميان ايشان[و] [٢]گفتند انبازان ايشان ما را نپرستى [٣].

بس است خداى گواه ميان ما و ميان شما اگر [٤]ما از پرستش شما غافل شديم.

[١٣٧-ر] آنجا بيازمايد هركسى آنچه در پيش او افگنده بود،و بازبرند ايشان را با خدايى كه خداوند ايشان [٥]است به‌درستى،و گم شود از ايشان آنچه فرا بافته باشند.

بگو كيست كه روزى مى‌دهد شما را از آسمان و زمين،يا كيست كه قادرست بر گوشها و چشمها،و كيست كه بيرون آرد زنده از مرده،و بيرون آرد مرده را از زنده،و كيست كه تدبير كند كار را،گويند خداى بگو كه نمى‌ترسى شما.

آن خداى است خداوند شما براستى،چيست پس [٦]حق مگر گمراهى كجا مى‌گردانند شما را؟ همچنين واجب شد عذاب خداى تو بر [٧]آنان كه فاسق شدند كه ايشان ايمان نمى‌آرند.

[١٣٧-پ]بگو كه هستند از انبازان شما كسى[كه] [٨]

[٢] [١] .اساس:ندارد،از آو،افزوده شد.

[٨] [٣] .اساس:آنچه ما را مى‌پرستيد،كه با توجّه به ترجمۀ مجدد همين آيه در متن تصحيح شد.آو،بم:مى‌پرستدندى،آج،لب:مى‌پرستيدند.

[٤] .كذا در اساس،آو،آج،بم،مج،لب.

[٥] .آو،آج،بم:با خداى آن‌كه خداى ايشان.

[٦] .آو،بم+از.

[٧] .آو،بم:ور.