٢ . صحيح ابن سنان از امام صادق (ع) قال : سألته فقلت له : جعلت فداك كم ديه ولد الزنا ؟ قال : يعطى الذى أنفق عليه ما أنفق عليه . قلت : فإنّه مات وله مال ، من يرثه ؟ قال : الإمام .

به امام صادق (ع) گفتم : فدايت شوم ، ديه زنازاده چقدر است ؟ گفت : به كسى كه در مورد او مخارجى را متحمّل شده ، آنچه خرج كرده ، پرداخته مى‌شود . گفتم : اگر زنازاده بميرد و از او مالى برجاى ماند ، چه كسى وارث اوست ؟ گفت : امام .

٣ . روايت محمّد بن اشعرى : « قال : كتب بعض أصحابنا إلى أبى جعفر الثانى عليه‌السلام معى يسأله عن رجل فجر بامرأة ثمّ إنّه تزوّجها بعد الحمل فجائت بولد هو أشبه خلق اللّه‌ به فكتب بخطّه وخاتمه : الولد لغيّه لا يورث (٢) .

با جمعى از دوستان به امام جواد ٧ نامه‌اى نوشتيم و از او سوءال كرديم كه مردى با زنى زنا كرده و پس از باردار شدن ، با او ازدواج مى‌كند و زن فرزندى مى‌آورد كه از همه مردم به آن مرد شبيه‌تر است . امام(ع)با خطّ و مهر خود در جواب نوشت : كسى از زنازاده ارث نمى‌برد . »

واژه « غىّ » در لغت به معنى گمراهى است ولى در حديث بالا كنايه

(١) وسائل الشيعه ، ج١٧ ، ب٨ ، ص٥٦٦ ، ح١ .
(٢) وسائل الشيعه ، ج١٧ ، ص٥٦٧ ، ح٢ .