فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٠١ - قــاعده غــرور آية اللّه محمّد رحمـــانى

همو در بيان شرايط قاعده مى‌نويسد :

در تحقّق غرور چهار شرط لازم است :

١ . زيان ديده جاهل به واقع باشد .

٢ . جهل انگيزه اتلاف يا استيلاء باشد .

٣ . بين كار مغرور كننده و اين پندار نادرست رابطه علّيت وجود داشته باشد .

٤ . مغرور كنند مقصّر باشد . (١)

در مورد ادلّه قاعده غرور در قانون مدنى ، دكتر كاتوزيان مى‌نويسد :

« اثبات اين ضمان ( ضمان گول زننده ) به دلايل گوناگونى استناد شده است از جمله آنهاست :

١ . در اين گونه امور مغرور كننده سبب اتلاف و مغرور مباشر آن است ولى چون سبب قوى‌تر از مباشر است ضمان سرانجام بر عهده او قرار مى‌گيرد .

٢ . قاعده لا ضرر .

٣ . خبر معروف « المغرور يرجع إلى من غرّه » . (٢)

همو در باره آثار قاعده مى‌نويسد :

قدر متيقّن اين است كه سرانجام ضمان بر عهده مغرور كننده مستقرّ مى‌شود ولى در اين كه آيا غرور ، سبب معاف شدن مباشر اتلاف ( مغرور ) مى‌شود يا مالك .