فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٦ - تلقيح مصنوعى(٢) آية اللّه محسن حرم پنــاهى
حايض شود آنرا فروخت و خريدار در همان حالت پاكى قبل از حيض با او آميزش كرد ؛ پس از مدّتى زن فرزندى آورد . فرزند از آنِ كيست ؟ فرمود : از آنِ كسى است كه كنيز در نزد اوست ـ و بايد بر اين امر صبر كند ـ به دليل اين فرمايش رسول خدا(ص) : فرزند از آنِ . . .
٦ . و نيز حلبى از امام صادق (ع) روايت مىكند :
« أيّما رجل وقع على وليدة قوم حراماً ثمّ اشتراها فادّعى ولدها فإنّه لا يورث منه ، فإنّ رسول اللّه(ص) قال : الولد للفراش وللعاهر الحجر ولا يورث ولد الزنا إلاّ رجل يدّعى ابن وليدته » (١) .
امام صادق (ع) فرمود : هر كس بطور نامشروع با كنيز ديگران آميزش كند ، سپس آنرا بخرد و [پس از اينكه كنيز فرزندى آورد] ادّعا كند كه فرزند از آنِ اوست ، آن فرزند از او ارث نمىبرد ، چون پيامبر خدا ٦ فرمود : « فرزند از آنِ فراش است و براى زناكار بهرهاى نيست ، و ولد زنا فقط از مردى ارث مىبرد كه ادّعا كند مادرش در خانه او بوده است . »
« وسائل روايات متعدّدى شبيه اين روايت و با سندهاى متفاوت از امام صادق (ع) نقل شده است .
روايـات اهل سنّت
در صحيح بخارى و مسلم از عايشه روايت شده است كه :
« قالت : كان عتبة بن أبى وقّاص عهد إلى أخيه سعد بن أبى وقّاص أن إبن وليدة زمعة منّى ؛ فأقبضه : قالت : فلمّا كان عام الفتح أخذه سعد بن أبى وقّاص وقال : إبن
(١) وسائل الشيعه كتاب نكاح العبيد ـ باب ٧٤ ، ص٥٨٣ ، ح١ .